LEVEN MET DIABETES: eigenlijk ben ik net als Wonder Woman

Hallo! Ik ben Abbygail Agard, ik ben drie jaar en ik heb Diabetes type 1. Ik wil jullie meenemen door een dag in mijn leven en nader kennis laten maken met Diabetes type 1.

Diagnose

Op 16 december 2017 was de dag dat mijn leven voorgoed veranderde en het leven van mijn papa en mama op zijn kop kwam te staan. Ik was samen met mijn ouders op vakantie in Medellín, Colombia toen ik aan het eind van de vakantie ineens erg ziek werd. Ik had telkens extreem honger, ik zag troebel, ik sliep veel en ik moest heel veel plassen. Dankzij de oplettendheid van mijn papa, moest ik met spoed naar de kinderarts en werd ik opgenomen in het ziekenhuis met allemaal lieve zusters en broeders die voor mij zorgden om mij beter te maken. Vanaf deze dag ben ik als dreumesje van 1.5 jaar gediagnostiseerd met Diabetes type 1.

Type diabetes 

Er bestaan twee typen diabetes, eigenlijk meer, maar dit zijn de bekendste. Type 1 en Type 2.

Diabetes Mellitus type 1, is de volledige medische naam en staat beter bekend als suikerziekte. Je hebt ook diabetes type 2 dat ook ouderdom- of welvaartssuiker wordt genoemd. Deze variant komt met name voor als je een ongezonde leefstijl, overgewicht hebt of het genetisch bepaald is. Diabetes type 2 komt vaker bij volwassenen en op een oudere leeftijd voor. Diabetes type 1 komt al voor bij kleine of jonge kinderen.  Ik heb dus type 1.

Wat is diabetes?

In onze voeding zitten koolhydraten, die in je lichaam worden omgezet in glucose/ suiker. Koolhydraten vind je in rijst, brood, snoep, aardappelen, frisdrank etc. Ons lichaam heeft altijd koolhydraten nodig als energiebron. Glucose/suiker is de benzine voor ons lichaam om energie te hebben en om goed te kunnen functioneren.

De celletjes in ons lichaam nemen de benzine = suiker op door middel van een hormoon dat insuline heet. Insuline is net een sleuteltje dat de cellen openmaakt zodat de glucose/suiker kan worden opgenomen. In het orgaan dat de alvleesklier heet wordt het hormoon insuline geproduceerd.  

In mijn geval produceert mijn alvleesklier geen insuline meer. Mijn lichaam heeft door een auto-immuun probleem de insuline producerende cellen in de alvleesklier kapot gemaakt. Hierdoor moet ik dagelijks insuline ingespoten krijgen via injecties. Als ik dit niet doe dan stapelen de glucose/ suiker cellen zich op in mijn bloed en worden ze niet opgenomen door mijn andere organen en cellen. Ik kom zo energie te kort, je bent dan moe, je krijgt hoofdpijn en je moet dan ook veel plassen en je hebt veel dorst vanwege een droge mond. Dit noemen wij een hyper. Pas wanneer je insuline toedient dalen de suikers in je bloed, omdat de energie uit de glucose weer kan worden opgenomen door de organen en cellen.

Het kan ook zijn dat je te weinig bloedsuikers hebt dan heb je een hypo en een extreme behoefte aan suikers om de bloedsuiker weer omhoog te krijgen. En dit gaat de hele dag zo door. Mijn ouders die monitoren mijn bloedsuiker waarden de hele dag door om dit stabiel te houden. Met medewerking van mijn lieve tantes bij de kinderdagverblijf Bambino die mijn bloedsuikerwaardes gedurende de dag ook monitoren zorgen wij ervoor dat ik zo weinig mogelijk schommelingen heb in mijn bloedsuikerwaardes om zo energiek mogelijk de dag door te komen. Als je bloedsuikerwaarden niet goed gemonitord wordt en deze vaak heel hoog zijn heeft dat slechte gevolgen voor andere organen als ik groot word.

Hyper = Bij een hyper (voluit: hyperglykemie) is de bloedsuikerspiegel te hoog.
Hypo = Bij een hypo ( voluit hypoglykemie ) is het bloedsuiker te laag. Er zit te weinig bloedglucose (bloedsuiker) in je bloed.

Mijn voeding

Belangrijk voor mij is dat ik op tijd mijn maaltijden krijg, ontbijt, middag en avondeten en dat de koolhydraten die in mijn voeding zitten geteld worden. Ik mag alles eten behalve snoep, taartjes, frisdrank en dat mis ik ook niet.

Na elke maaltijd die ik eet, afhankelijk van het aantal koolhydraten die erin zitten, krijg ik insuline toegediend via een klein spuitje. Na 2 uur dat ik heb gegeten wordt mijn bloedsuiker gemonitord via een sensor die ik op mijn lijfje draag. Dan weten we of ik voldoende insuline heb gehad en of ik stabiel ben. Voordat ik ga slapen krijg ik een extra spuitje met insuline die mijn bloedsuikers in de nacht stabiel houden. Ook moet ik elke maand naar de dokter die mijn bloedsuikerwaarden over de afgelopen periode bestudeerd en de hoeveelheid insuline die ik moet krijgen samen met mijn ouders bijstelt. Soms moet ik ook mee naar de diëtiste die kijkt of ik voldoende koolhydraten krijg en geeft advies op een gevarieerd en gezond voedingsplan.

Mijn leven

Ik heb heel wat meer zorg nodig dan andere kindjes van mijn leeftijd maar verder leid ik een normaal leven zoals alle kindjes. Ik houd van nieuwe dingen leren, exploreren en heel veel van spelen.  Soms als ik een hypo of een hyper heb kan ik me een beetje vreemd gedragen maar daar kan ik niets aan doen, sommige dagen zijn nou eenmaal een roller coaster. Om me te moeten aanpassen op kinderfeestjes vind ik zelf het moeilijkst, want dan mag ik niet zomaar van alles eten. Ze zeggen dat omdat ik deze auto-immuunziekte vanaf kleins af aan heb, het voor mij beter aanpassen is als ik groter ben. Doordat ik suikerziekte heb is alles thuis voor wat betreft voeding en lifestyle ook aangepast voor mij.   Nu na 1.5 jaar zijn mijn suikerwaarden redelijk mooi en stabiel.

Mijn ouders vertellen mij altijd dat ik super powers heb. Dankzij mijn diabetes ben ik sterk en ben ik niet  bang voor spuitjes mijn pijngrens ligt net iets hoger…. Ik kan alles aan…. Ik ben net Wonder Woman.

Auteur: Denise Schrader ( Mama van Abbygail Agard)