DE GESCHIEDENIS VAN HET KINDERRECHTENVERDRAG

Voordat de Verenigde Naties in 1989 het kinderrechtenverdrag aannamen, werd dit al voor een lange tijd internationaal gediscussieerd. Na de ellende die de kinderen tijdens de Eerste Wereldoorlog meemaakten, werd het onderwerp naar bovengehaald in Europa. In 1924 schreef de Volkenbond, voorloper van de Verenigde Naties, in Genève het eerste officiële kinderrechtendocument: de Verklaring van de Rechten van het Kind.

Het begin van de kinderrechten

Na de Tweede Wereldoorlog werden er helaas ook veel kinderen getroffen. Ze werden gedood in de bombardementen, stierven van honger of werden vermoord in concentratiekampen. De kinderen die wel overleefden raakten velen verweesd of ontheemd. Met die redenen werd de Verenigde Naties opgericht in 1945. In 1946 richtte ze ook UNICEF op (United Nations International Children’s Emergency Fund).

Voordat er specifiek een verklaring was voor kinderen, kwam er in 1948 eerst de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens tot stand. Elf jaar later kwam er een verklaring specifiek voor kinderen. Op 20 november 1959 werd de eerste tien beginselen van het kinderrechten aanvaard:

  1. Non-discriminatie: alle rechten gelden voor alle kinderen
  2. Kinderen hebben recht op bijzondere bescherming om zich te kunnen ontwikkelen
  3. Ieder kind heeft recht op een naam en nationaliteit
  4. Ieder kind heeft recht op sociale zekerheid en gezondheidszorg, waaronder prenatale zorg
  5. Kinderen met een handicap hebben recht op bijzondere zorg
  6. Ieder kind heeft recht op liefde, begrip en ouderlijke zorg
  7. Ieder kind heeft recht op onderwijs
  8. Kinderen hebben prioritair recht op hulp
  9. Ieder kind heeft recht op bescherming tegen mishandeling uitbuiting en kinderarbeid
  10. Ieder kind heeft recht op een opvoeding tot begrip en verdraagzaamheid, vrede en vriendschap

Het ontstaan van het verdrag

De bovenstaande kinderrechten waren juridisch nog niet bindend, omdat het een verklaring was. Een land kan daarom niet aangesproken worden als het zich niet aan de verklaring houdt. Hierdoor moest de rechten van kinderen in een bindend verdrag vastgelegd worden. Dat deed idee kreeg de Verenigde Naties in 1978. Het duurde nog tot 20 november 1989 totdat de lidstaten de verdragtekst unaniem aanvaardden. Na dertig jaar ontstond het Kinderrechtenverdrag!

Dit betekent nog niet gelijk dat alles al afgelopen is. Nederland en nog andere paar landen moesten eerst terug naar huis en aan de regering vragen of zij zich ook echt aan de verplichtingen uit het verdrag wilden binden. Het Verdrag werd door Nederland in 1990 ondertekend. Om deze verplichtingen echt officieel te maken, moest Nederland het Verdrag ratificeren. In 1995 deed Nederland dat ook. Sindsdien is Nederland dus verplicht om zich aan het Kinderrechtenverdrag te houden.

Het Kinderrechtenverdrag nu

Nu is het kinderrechtenverdrag al door 196 landen ondertekend. De Verenigde Staten heeft dat alleen nog niet gedaan. Het Kinderrechtenverdrag is het meest geratificeerde mensenrechtenverdrag ter wereld! Ook al bestaat het Kinderrechtenverdrag nog maar kort, het heeft wel veel bekendheid over heel de wereld. Dit Verdrag heeft ervoor gezorgd dat de aandacht voor kinderrechten ook echt serieus genomen wordt. Dit is ook wel nodig aangezien een derde van de wereldbevolking kind is. Inmiddels is het Verdrag uitgebreid (zie ook: Het Kinderrechtenverdrag). Die geven nog extra rechten aan kinderen. Ook kunnen kinderen nu eindelijk zelf klagen bij het VN Kinderrechtencomité over een kinderrechtenschending in hun land.

Bron: https://www.kinderrechten.nl/